Joelle Charbonneau, Bomba

,,Bomba" Joelle Charbonneau

Akcja powieści ma miejsce w wakacje, krótko przed rozpoczęciem roku szkolnego.
Książka ukazuje dramatyczną historię sześciorga nastolatków. W liceum, do którego uczęszczają, ktoś podkłada ładunki wybuchowe. Po pierwszych eksplozjach, zamachowiec grozi, że jeżeli którakolwiek ze służb ratunkowych zbliży się do budynku, uruchomi pozostałe bomby.

Powieść została podzielona w specyficzny, niekonwencjonalny sposób. Rozdziały nazwano imionami osób, których dotyczą. Dodatkowo, na początku każdego, zostaje podana aktualna godzina. Podkreśla to dynamikę zdarzeń, które mają miejsce w zniszczonej wybuchami szkole. Zdecydowana większość fabuły odbywa się w jeden dzień.
W pewnym momencie powieści dowiadujemy się, że współodpowiedzialnym za podłożenie bomb jest jedno z nastolatków uwięzionych w szkole. Do samego końca książka trzyma nas w napięciu.
Kto chciałby wysadzić budynek w powietrze? Każdy z uczniów na swój sposób jest podejrzany.
Sięgając po ,,Bombę" nie spodziewałem się aż tak wciągającej historii.

Natomiast na dzień dzisiejszy, mogę stwierdzić, że jest to jedna z lepszych książek młodzieżowych jakie przeczytałem.
A czy ktoś z Was słyszał o ,,Bombie" Pani Charbonneau?

Co sądzicie o tej książce ?

,,Pierwsze wrażenia nigdy nie liczą się tak jak to, co następuje po nich." ~ Joelle Charbonneau, Bomba

Cassandra Clare, Mechaniczny Anioł

Cześć wszystkim!

Dzisiaj króciutka recenzja. 

,,Mechaniczny Anioł" jest pierwszą częścią trylogii Diabelskie Maszyny autorstwa Cassandry Clare. 
Opowiada o przygodach nastolatki wkraczającej do Świata Cieni - Tessy Gray. Dziewczyna chcąc odnaleźć swojego brata zostaje podstępem porwana przez dwie kobiety, zwane Mrocznymi Siostrami. Będąc uwięziona, Tessa poznaje swoje nadprzyrodzone zdolności. Z opresji ratuje ją Nocny Łowca - William Herondale. Nastolatka trafia do Londyńskiego Instytutu, siedziby Nocnych Łowców. Poznaje tam Jema Carstairsa, z którym szybko się zaprzyjaźnia. ,,Mechaniczny Anioł" ukazuje nam niezwykłe przygody młodej, lecz silnej jak na swój wiek dziewczyny. 
Jednak czy uda jej się odnaleźć zaginionego brata? Czy znajdzie ratunek u Nocnych Łowców? Tego możecie dowiedzieć się sięgając po tę książkę. Szykujcie się na liczne i niespodziewane zwroty akcji.
Warto dodać, że trylogia Diabelskie Maszyny jest prequelem sagi Dary Anioła. Bardzo prawdopodobne, iż ktoś z Was miał styczność z filmem o takim tytule. Na podstawie ,,Darów Anioła" powstał również serial "Shadowhunters" dostępny na platformie Netflix.
Księgarnia, czy biblioteka? To już zależy od Was. (Osobiście otrzymałem ów sztukę jako prezent urodzinowy)
Moim (skromnym) zdaniem dzieło Cassandry Clare zasługuje na najwyższe noty we wszystkich "książkowych kategoriach". Z całą pewnością niebawem sięgnę po kolejną część sagi.
Czy będzie tak samo wciągająca?
Okaże się w praktyce!
A czy ktoś z Was miał styczność z twórczością Pani Clare? Co o niej sądzicie? 
Trzymajcie się ciepło! 

,,Zawsze trzeba być ostrożnym z książkami i z tym, co w nich jest, bo słowa mają moc zmieniania ludzi" ~ Cassandra Clare, Mechaniczny Anioł

13 Powodów (Sezon 2) | Thirteen Reasons Why #2

Cześć wszystkim!

Tak wiem, ostatnio długo mnie tutaj nie było. Nie pozostaje mi nic innego na swoje usprawiedliwienie, jak brak czasu. Ostatnio mam nawet problem wyjść gdziekolwiek ze znajomymi. Pomyślicie sobie, GOŚCIU MAMY WAKACJE, moje natomiast zaczną się dopiero w sierpniu, ponieważ obecnie, codziennie uczęszczam na praktyki. 

Przechodząc do sedna:

13 Powodów 2 

 

Wielu zastanawiało się: Czy to w ogóle ma prawo się udać? Czy ta historia nie wyczerpała się w 1 sezonie? I szczerze mówiąc po pierwszym odcinku także i ja zwątpiłem. Dopiero zagłębiając się w kolejne zauważyłem coraz większy progres i sens. W sezonie tym przedstawiono proces rodziców Hannah  (głównej bohaterki, która popełniła samobójstwo w pierwszym sezonie) przeciwko szkole do której uczęszczała, czyli Liberty High School. Matka Hannah zarzuca nauczycielom i dyrekcji niewłaściwe podejście do tragicznej sytuacji jej zmarłej córki. Chce walczyć o sprawiedliwość dla swojego dziecka. Według kobiety, Hannah dawała wyraźne sygnały, że ma zamiar się zabić. Między innymi w anonimowym liściku oraz podczas rozmowy z psychologiem szkolnym, którą nagrała na kasetę. Ku mojemu zaskoczeniu ojciec nastolatki rezygnuje z uczestnictwa w rozprawach, odchodzi również od ciągle pogrążonej w żałobie żony i przeprowadza się do kochanki. Jego postawa ogromnie mnie zszokowała i zawiodła. Liczyłem na to, że zachowa się zupełnie w inny, odpowiedzialny sposób.

Dowiadujemy się także wielu nowych faktów, o których wcześniej nie było żadnej wzmianki oraz tych specjalnie zatajonych. Ludzie kłamią, nie mówiąc całej prawdy, przez co żyją w ciągłym lęku i niepewności. Zeznania w procesie mają przynieść im ukojenie i jednoczesne zapomnienie o sprawie, ale czy tak się stanie? Na to pytanie musimy odpowiedzieć sobie sami. Moim zdaniem dopiero osądzenie i skazanie winnych ma szansę przynieść spokój.

Ogromna liczba scen w serialu jest smutna, przygnębiająca, a czasami wręcz przerażająca. Krytycy twierdzą, że niektóre sytuacje z życia uczniów były sporym "przegięciem". I co prawda, będąc reżyserem nie umieściłbym ich tam, sądzę jednak, iż twórcy chcieli w sposób jak najbardziej realistyczny oddać powagę sytuacji. Być może prawdopodobieństwo takiego, czy innego zdarzenia to 1 do 100000, ale należy pamiętać że ono istnieje. My, sami, chodząc do szkoły możemy nie dostrzegać wielu form znęcania się nad słabszymi, ale też w interesie placówki jest wyłapanie i ukaranie winnych.

Oglądający 13 Powodów powinni patrzeć na niego przez pryzmat amerykańskich realiów. Ludzie żyjący w Stanach są inni, reagują inaczej na poszczególne sprawy, zdarzenia, są też (co najważniejsze) wychowani w swojej kulturze. Oglądając ostatnie odcinki miałem wrażenie, iż przekazem poza ukazaniem tego co może stać się przez nienawiść rówieśników jest "Kto ma pieniądze i znajomości wygrywa" co mam nadzieję nie będzie kultywowane. Podsumowując, uważam drugi sezon tej tragicznej historii za udany, lecz nie ma on żadnych szans na porównywanie się z poprzednim. Jestem ciekawy co takiego zostanie przedstawione w serii trzeciej, która (co jest już oficjalne) powstanie. Mam ogromną nadzieję, że nie się nie zawiodę! A wy, czytelnicy co sądzicie o 13 Reasons Why 2? Czekam na ciekawe komentarze z Waszymi opiniami i refleksjami!

A tymczasem...­

Do następnego!

Pa!

PS: Zostawiam Wam coś, co najbardziej utkwiło mi w pamięci! → Link ← 

Link do recenzji 1 sezonu: → Link  ←  

Wywiad z Siostrą Polką!

Witajcie kochani!

Dzisiaj przybywam do Was z dość nietypowym wpisem. Dokładnie wczoraj za pomocą Instagrama przeprowadziłem króciutki wywiad z Karoliną, Youtuberką z kanału Siostra Polka.
Oto linki do jej Social Mediów: YouTube oraz Instagram
Karolina publikuje przecudowne vlogi podróżnicze oraz takie, w których dzieli się swoimi spostrzeżeniami. Poniżej znajdziecie kilkanaście pytań, które miałem przyjemność zadać.

Czy założenie kanału na YouTube'ie było Twoją spontaniczną decyzją, czy raczej z góry narzuciłaś sobie określoną tematykę?

Pomysł na kanał narodził się bardzo naturalnie podczas pisania bloga. Kiedy przelewałam swoje myśli do internetu, chciałam aby czytelnicy słyszeli również mój głos i intonację, a nie tylko czytali puste słowa. To chyba była dobra decyzja, chociaż nie jestem pewna czy wśród obecnych widzów wciąż są osoby z bloga. :)

Jaki jest Twój stosunek do YouTube'a? Tzn. Traktujesz go jako hobby, czy raczej przyszłą pracę?

YouTube to fajne narzędzie pracy, które traktuję jako hobby!

Oki, a czy zakładając kanał wierzyłaś w sukces, czy Twoje podejście było dość pesymistyczne?

Podejście miałam i wciąż mam bardzo optymistyczne, ale moim zdaniem nie ma tutaj mowy o żadnym sukcesie. Czym jest sukces? Dla mnie czymś zupełnie innym. Dla mnie sam fakt, że mam wartościowych widzów na których mogę liczyć, jest ogromnym sukcesem.

Na swoim kanale dość szeroko poruszyłaś tematykę au pair. Czy gdyby agencja przeprosiła Cię za wyrzucenie z programu spróbowałabyś jeszcze raz? Ten akcent musiał się tu pojawić. 😅


Niestety pytanie jest dosyć abstrakcyjne, bo wyjazdy au pair są uregulowane prawnie i żadne przeprosiny tutaj niczego nie zmienią. Od momentu zakończenia programu trzeba odczekać 2 lata przed kolejnym wyjazdem, a ja już i tak nie mam na nie ochoty. Swoje przeżyłam i czuję, że wyciągnęłam z moich wyjazdów jako au pair bardzo dużo, ale jest to już zamknięty rozdział. ;)

Jasne, rozumiem. Czy Twoja rodzina od samego początku była sceptycznie nastawiona do Twoich wyjazdów jako au pair, czy może byli za? :)

Wręcz przeciwnie, rodzice zawsze trzymali za mnie kciuki. Jak byłam mała to dużo razem podróżowaliśmy więc rozumieli moją pasję do odkrywania nowych miejsc.

Super! 😃 Ostatnie pytanie z tej tematyki. Czy utrzymujesz kontakt ze swoimi "host rodzinami" ?

Jestem w stałym kontakcie z rodzinką z Niemiec. Z nimi byłam najkrócej, a zżyłam się najbardziej!

Czyli mam rozumieć, że rodziny z Ameryki niespecjalnie się z Tobą kontaktują ?

Po tym jak zakończyliśmy współpracę, to chyba nic dziwnego... :D

Ale jednak ta pierwsza była bardziej ogarnięta, moim zdaniem.

To prawda. Akurat z nimi czasem zdarza mi się zamienić parę słów w komentarzach w social mediach, ale nic poza tym.

Zawsze coś. ;) Przejdźmy do pytań trochę życiowych.  Co cenisz w życiu najbardziej?

Najbardziej cenię sobie dystans. Dystans do siebie, do świata, do życia. W dzisiejszych czasach musimy potrafić umieść odnaleźć we wszystkim złoty środek i odpowiednio się zdystansować do wszystkiego co nas otacza. ;)

Co sprawia, że jesteś szczęśliwa?

Ludzie. jestem zdania, że człowiek jest zwierzęciem stadnym i potrzebujemy bliskości innych ludzi, by uzupełniali w nas te cechy, którym nam brakuje :) Poza tym podróże to mój motor napędowy!

Też chciałbym podróżować, ale sytuacja finansowa nie pozwala mi na za wiele. Trochę z innej beczki. Co najbardziej podoba Ci się w Polsce, a co na przykład w USA?

Wierz mi, że finanse to kwestia drugorzędna. 😊 Polska to moja ojczyzna, tutaj jest mój dom, ciężko mi być obiektywną. Natomiast w USA bardzo podoba mi się luźne podejście do ludzi, darmowa woda w restauracjach i bezpłatne toalety. Nic nie denerwuje mnie bardziej, niż opłata 3 zł za siku na polskich dworcach. 😅

Ojej, serio na dworcach płaci się za toalety?

Niestety... w Krakowie 2,50 zł. 😅

Jakie są Twoje rady dla przyszłych YouTube'rów? 

Oj rad w kwestii YT to i ja potrzebuję 😅

Jesteś super Youtube'rką, jakich rad mogłabyś potrzebować?

Dopiero raczkuję. 😊

To co będzie jak zaczniesz chodzić!  😲😂 Czekam 😅😅😅😅😅 Powiedz mi jak Twoim zdaniem można w prosty sposób przekonać się do mówienia "do kamery" ? 😅😅😅😅😅


Wyobraź sobie, że po drugiej stronie są Twoi przyjaciele, ktoś komu ufasz, jest łatwiej się otworzyć ;)

A czy zdarzają Ci się hejty w komentarzach? Jak na nie reagujesz? Omijasz, odpowiadasz? :)

Oczywiście! Dziwne gdyby się nie zdarzały... Czasem odpowiadam, czasem omijam, ale ogólnie olewam ;)

" dystans" 👌👌 Iloma językami jesteś w stanie się posługiwać?

Trzema biegle, dwa pozostałe rozumiem, ale ledwo kaleczę.

A jakimi? haha

Polski, rosyjski i angielski biegle, a hiszpański i niemiecki... tak jak mówiłam ;)

Karolina bardzo dziękuję Ci za wszystkie odpowiedzi i za możliwość przeprowadzenia tego wywiadu. Cieszę się, że udzieliła mi go tak wspaniała osoba, jak ty. Mam nadzieję, że nie przestaniesz tworzyć tak cudownych filmików. 

Dziękuję bardzo i czekam :)

To tyle z mojego wywiadziku. Nawet nie wyobrażacie sobie ile szczęścia mi dało te parę wiadomości! Jeszcze raz, publicznie chciałbym podziękować Siostrze Polce za taką możliwość!
A wy moim drodzy koniecznie piszcie w komentarzach, czy znacie te przemiłą postać oraz jak podobają Wam się tego typu posty! :)

Do następnego!

Pa

Recenzja książki LO Story

Cześć wszystkim!

W tym jakże pięknym i wyjątkowym miesiącu (maju) przychodzę do Was z recenzją, której napisania nie mogłem doczekać się już od bardzo dawna. Brak czasu, który jest dla mnie swoistym problemem zauważalny jest nie tylko tutaj, na blogu ale także w codziennym życiu.

Jakiś czas temu udało mi się nawiązać pierwszą współpracę z wydawnictwem Videograf S.A. które przysłało mi książkę LO Story autorstwa Magdy Skubisz za co uprzejmie dziękuję.
Zostawiam Wam linka: → Link ←

Na sam początek opowiem coś króciutko o fabule. Akcja utworu ma miejsce w pobliżu granicy Polsko-Ukraińskiej, czyli w południowo-wschodniej części kraju. Czas jest regularny, gdyż każdy rozdział rozpoczyna kolejny dzień tygodnia. W powieści zauważamy wyraźną przewagę młodych bohaterów. Najważniejszymi z nich są: Ala o pseudonimie Lusia, Kasia - Ryba, Łukasz - Master oraz Zenon, czyli Burak. Uczęszczają oni do dość obskurnego i niesympatycznego Liceum Ogólnokształcącego na profil humanistyczny. W szkole największym postrachem jest matematyczka Mariola Wszanka. (lub też jak wołają na nią uczniowie - Gnida) Uczą tam również polonistka zwana jako Zosia Narkoza, Zielona - wychowawczyni klasy 2 b do której przynależą główni bohaterowie, Haskal - najbardziej lubiany nauczyciel w szkole oraz inni, o których dowiecie się (mam nadzieję) czytając książkę. Wszyscy, zarówno uczniowie jak i nauczyciele starają się być zawzięci i pewni siebie co niestety często ich gubi. Dodam jeszcze, że młodzież którą tam zobaczycie może być kompletnie odmienna od Waszych oczekiwań "idealnej".

 

Wiem, że nie zdradziłem zbyt wielu szczegółów dotyczących treści, ale większość osób (w tym ja) stroni od spojleru, zatem wypisanie wszystkiego byłoby co najmniej nieprzyzwoite.
Moim zdaniem książka została napisana krótko mówiąc CUDOWNIE. Podziwiam autorkę za tak szeroki zasób słownictwa jakim się posługuje. W utworze mojemu oku nie umknęła odrobina przekleństw, ale to dodaje swoistego uroku, a także odzwierciedla prawdziwe sytuacje z życia. Czytając LO Story ani trochę nie miałem wrażenia monotonności i znudzenia.Wręcz przeciwnie, w tekście cały czas coś się dzieje, a akcja toczy się bardzo dynamicznie.
Ogromnie polecam tę lekturę dla osób, które chcą "odpocząć" od książek czytanych na co dzień. Dla mnie była to dobra odskocznia.

A wy? Czytaliście może LO Story? Co sądzicie o tej perfekcyjnie oddającej obraz życia uczniów opowieści? Dajcie koniecznie znać w komentarzach! Mam nadzieję, że po dłuższej nieobecności będą one liczne.
Do następnego
Pa

Recenzja Serialu: ,,13 Powodów" (,,13 Reasons Why")

Cześć kochani!

Tak. Wiem. Dzisiaj minął miesiąc od mojego ostatniego posta. Ostatnie chwile przed wakacjami nie były proste. Z resztą sami na pewno najlepiej o tym wiecie. Jednak nareszcie rozpoczęły się wakacje. Większość z Was jest teraz w dobrym towarzystwie i świętuje koniec roku szkolnego na swój sposób.
Ja natomiast w końcu wróciłem na bloga i mam zamiar już stąd nie znikać. 😃

Dzisiaj przychodzę do Was z wpisem dotyczącym poznanego niedawno przeze mnie serialu: 
,, 13 Powodów " (ang. ,,13 Reasons Why").
Od razu powiem, iż jest on przeznaczony dla widzów, którzy ukończyli już 16 rok życia. Niektóre sceny są na prawdę bardzo realistyczne, a zarazem drastyczne. Wolę Was ostrzec. Tutaj macie możliwość obejrzenia wszystkich części- Link .

Serial składa się z 13 odcinków i został stworzony na podstawie książki o takim samym tytule, napisanej przez Jay'a Asher'a. Być może ktoś z Was go oglądał, ponieważ z tego co wiem jest ostatnio na topie. Opowiada o historii nastolatka Cleya (ale i nie tylko), który pewnego dnia odnajduje pod drzwiami swojego domu pudełko wypełnione kasetami oraz mapą. Przygotowała je dziewczyna, która popełniła samobójstwo - Hannah. Na nagraniach przedstawiła 13 Powodów swojej decyzji.
Nie będę opowiadał o szczegółach ze względu na to, że niektóre osoby denerwuje popularny w dzisiejszych czasach "spojler".
Moim zdaniem przedstawione w serialu życie nastolatki jest bardzo autentyczne i ma odzwierciedlenie w naszym codziennym życiu. Często słyszymy (chociażby w telewizji) o przypadkach znęcania się nad uczniami w szkole, czy innych sytuacjach które potrafią zaprowadzić - szczególnie młode osoby - na granice wytrzymałości psychicznej.
Jednak zawsze pamiętajcie o tym, że nigdy nie należy się poddawać. Ktoś mi kiedyś powiedział:       ,, Po burzy zawsze musi przyjść Słońce. " 

Dzięki za przeczytanie tego posta. Będzie mi bardzo miło, jeśli zostawisz po sobie jakiś komentarz. To zawsze motywuje mnie do dalszego pisania. 😃
Do następnego.
Pa.

,, Osobliwy Dom Pani Peregrine " - Recenzja Książki

Hejka, hejka!

Witam po dość... sporym czasie. Niestety, jak mogliście zauważyć moja regularność ograniczyła się do wrzucania jednego posta na tydzień lub dwa tygodnie... no cóż... pocieszam się już tylko tym stwierdzeniem:
 ,, Dobre i to " .
Dość gdybania.
Dzisiejszy wpis dotyczy recenzji książki pt. ,, Osobliwy Dom Pani Peregrine "którą mam zamiar napisać już od dłuższego czasu.
   Z tego co mi wiadomo nie jest to jeszcze zbyt popularna książka. Mi poleciła ją moja przyjaciółka Aga. Na początku nie byłem przekonany, czy powinienem przeczytać tę powieść. Dla niektórych może wydawać się to dziwne, ale lektura ta ma lekko przerażającą okładkę. Z resztą, sami ocenicie po zdjęciach, które wstawię Wam na dole. Dopiero wgłębiając się w fabułę wywnioskowałem, iż przerażające fotografie są czymś naprawdę bardzo istotnym. Dlatego pamiętajcie aby nigdy nie oceniać książki po okładce. W moim przypadku jak najbardziej się to sprawdziło.
   Osobiście uważam, że utwór to absolutny bestseller wśród powieści młodzieżowych. Proste zdania przeplatają się w nim z dość trudnymi wyrazami. Znalazłem tam wiele słów, o których wcześniej nie miałem pojęcia lub po prostu słyszałem, lecz tak na prawdę nie wiedziałem do końca co oznaczają. Czytanie zmusiło mnie do ich sprawdzania, co wydaje mi się jest bardzo pożyteczne. Coraz lepsza znajomość języka to ogromna zaleta czytania książek. Na pewno pomoże to wszystkim czytelnikom w szkole,  pracy, czy także życiu codziennym.
  Kolejną zaletą Osobliwego Domu Pani Peregrine są prawdziwe fakty historyczne, które przeplatają się ze stylem fantasy. Jedną rzeczą, która lekko mnie zszokowała jest wspomnienie o Polsce. Być może tylko mi wydaje się to czymś niezwykłym, ale zawsze nawet najmniejsza wzmianka o moim kraju dodaje mi trochę otuchy, że ktoś na tym ogromnym świecie pamięta o tak niewielkim państwie.

Bardzo dziękuję za przeczytanie tego posta, jeśli dotrwałeś do końca to proszę Cię o zostawienie komentarza. Możesz napisać, czy moja recenzja na coś się przydała oraz jakie jest Twoje zdanie na temat tej książki. (naturalnie jeśli ją czytałeś)

Do następnego.

Pietrek